मन काे आयतन

              म खाट मा पल्टिरहे छु, हात मा ल्यापटप छ, दुइ धुडा काे बिच उडिएकाे छ । blog login गर्छु । 

अब त बादल पनि रित्तिनु पर्ने, कति पर्न सकेकाे, साँझ महादेब स्थान छेउ, चिया काे चुस्की लिदै  किर्तन सुन्नु काे

 मज्जा छुट्टै हुन्थयाे। तर आज पनि गइयन ।  किताबहरू खाटमा बर्गेलित छरिएका छन् । मलाइ पाप लाग्छ कि,

 खुट्ट सार्दा किताब लाइ छुन्छ र हत्पत ढाेग्छु । र आफ्नै कल्पना मा धाेतलिन्छु । 

     बादल बाट ओर्लेर जाेर परेवा पल्काे घरकाे बलेसी मा बस्य । निधुक्क भिझेका थिए । यिनकाे पनि बास बस्ने बेला

 भएछ । भाले परेवा धुर्न थाल्छ, शान्तिकाे  प्रतिक  पनि कति धुर्न सकेकाे । 

     रात झयाल बाट हाम फालेर  काेठा भित्र झिरीसकेछ,  म ढाेका निरकाे switch on गर्छु, र पुन: रात, कुचाे ले धुलाे

 बडाले जस्तै बडरिन्छ । 

        मन मा सन्ननटा छाएकाे छ  । माया काे दियाे तिमी ले फुकेर निभाइदियाै । जसरी हावाकाे झाेकाले निभाउछ । तेस्तै,

     तस्तै,  सिमल का सेता भुवा, हावाले उडाएर ल्याउथ्याे र तिम्राे केश मा टासिन्थ्याे,  धास काट्दा कुराहरू तिम्राे

 कुर्था मा लाग्दथ्य । तिमी एक डाकाे धास लिइ र म गाइ र भैसी काे बथान लिइ घर  फर्कन्थए ।

       Christopher  Nolan काे Inception film नबुझेर  दाेर्हराएर हेरे थिए । आँखामा पुराना तस्विर र सम्झना 

 फटाफट आउछन, म तिन लाइ  पछ्याउन थाल्छु । र उतै हराउछु । 

             It's easy to stand in the crowd but it takes courage to stand alone. - Mahatma Gandhi.  

      साहस काे बाध । China काे Thee George Dam, संसार काे सबैभन्दा ठुलाे ड्याम, याे भन्दा ठुलाे ड्याम 

         बनाउन  सकिदैन र, खैर अहिले यहि छ । म यहि मनकाे बाध कसिलाे गरी बाध्छु । 

      ट्रेर्न  छुटेकाे यात्री , जस्ताे कि एक्लै पलेटफर्म मा उभिरहेकाे ।  अर्काे ट्रेर्न कुर्दै गर्दा रात पर्न थाल्छ र छटपटि 

   हुन्छ ।   ट्रेन काे साइरन बज्छ । गन्तब्य विना काे ट्रेर्न चढ्न राजी हुन्नुपर्छ । ट्रेन सम्झिदा, 

     राज ट्रेनकाे डन्डि समाएर  हात दिन्छ र  सिम्रन दैडिदै ट्रेर्न चड्छिन । ddlj काे climax scene , जा सिम्रन जिले 

  तेरी   जीन्दगी । सम्झिन्छ । 

    अरबी लाइ मरभुमी मा मृर्गतिष्णा भए जस्ताे आँखा अगिल्तिर पानी काे कुवा देखिन्छ तर जति पछ्यायाे उति पर 

   पर  देखिन्छ। र प्यास ले हायलकायल हुन्छ । कति सपना यहि मृर्गतिष्णा हुने त हाेइन । 

      उहिले गाँउमा  बिस्कुन सुकाउदा , म वाँसकाे लट्ठि लिइ रूगन बस्थेय । तर कति बेला शाहरूग, भगेरा, परेवा 

 गएर  बिस्कुनमा बस्थेय थाँहै पाइदैन थियाे, र तिनले छरपस्ट पार्दिन्थ्याे, अहिले सम्झनाहरू तेस्तै छरपस्ट छन् । 

         साँझ घरकाे आँगन मा झयाउकिरी उड्छन तेस्तै मन मा कुराहरू पनि  । क्यानाडाकाे Queen university काे 

  एक अनुसन्धान ले  प्रति मिनेट ६.५ विचार  मानिसकाे मन मा आउने गरेकाे  र यसरी गन्दा दिन मा ६२०० 

   विचारहरू  हुने गरेकाे देखिन्छ। 

         मानिस अनेकाै विचार मा  रूमलिन्छ । म पनि यसैमाअल्झिरहेछु, र कनिका निफने गरी विचार लाइ निफन्दै

 वल्गमा लेख्दैछु ।  

हिड्दै जादा

      चटपटे २५ काे बन्छ त दाइ । ३० काे बनाम है । अहिले समानहरू महन्गाे छ, पुयाउनै सकिदै ।

 

Grammer स्कुलकाे बाटाे छेउ थियाे ठेला ।

पानी पर्छ त आज । तर सधैं साँझ पानी पर्छ अचेल । आकास हेर्न बिर्सेछु । घाम अस्ताउन लागेकाे हुनु पर्दछ।

भर्खर ४ बज्दै थियाे । हामी कति कुराहरू विर्सन्छै । हेर्छै तर याद हुदैन । बाटाेमा हिड्दै घर पुग्छै, ए  म कुन

 बाटाे आएछु भन्ने त विसिन्छै । 

 चटपटे ठेला अगिल्ल तिर मकै पाेल्ने अर्काे ठेला थियो । सधै एक अर्धवैश आइमाइ हुन्थिन, भने आज केटी

 थिइन । सायद उस्काे छाेरी हाेली । १८,१९ वर्ष की मैले अनमान गरे ।

 आगाेकाे राप ले, उनी राताे थिइन,

 झनै राताे भइन । ।

Worldlink चाेक पुगे, सेतिवपी बाटाे लमतन्नन परेकाे थियाे ।

आँखा धरै ठाँउमा ठाेकिदै थियाे, म हिडदै थिए ।

 काेही राम्री केटीकाे नाक मा, त ठिक् ठिकै लाग्नेकाे वृक्षस्थलमा, लगेज लगाउनेकाे पृस्ठ मा । क्रेट्या काे

 body मा, BYD काे looks मा, बाटाेकाे पाेल मा ।

 मेराे मनस्थिती, जडिया, बाटाेमा लठारिदै हिडे जस्ताे थियाे । म अन्तरस्कन्दमा लड्दैपड्दै डेरा मा पुग्ए थिए ।

 आज उनलाइ भेट्न भनेर चावेल गएकाे थिए । उ आइन्न, गतिलाे वहाना बनाइन । साथीकाे

 उत्सुक्ता शान्त भयाे । xxxxx

x