GEN-Z & POLITICS

 “५ मिनेट भनेर आधा  घन्टा कुराउछै?” मिरा

उनले बस्न इसारा गरिन।

 “हेर न बाटो मा साथि भेटियो,” मैले भने।

उनि मेरो कुरा लाइ पुरा गर्न नदिइ भनिन । 

“ल लिउ यहि चिसो चिया”

उनले अगिनै चिया मगाकिरहिछ। ग्लासमा चियाको तर जमेको थियो।

  

उनि केस बाट किलिप झिक्छिन र पुन कपाल सोहरेर किलिप लगाइछिन। 

“अनि भन त हिजो तिमी कहा थियै?”

 शङकमुल पार्क मनोहरा नदि छेउ को मनोरम दृषय। यदपि खोला को ढल को गन्ध वरै सम्म आउथ्यो। 

चिया को एक चुस्कि लिए। म छटपटाएको देखेर उनले चुरोट मगाइन।

“ तिमी चुरोट विना चिया खान्नै”

 “तेस्तो होइन”।

 उनको आँखा मा म प्रतिको रिष मरिसकेको थिएन। 

“भन न”।

 उनले मोवाइल टेवल मा राखिन र नजर म प्रति लगाइन।

 “कलेज मा थिए, तिमी नि”।

 “म त घरमै थिए”

 “तिमी रिपोटर्स क्लब मा थियै रे, बिजय ले भन्थ्यो।"

 पछिल्लो बिकसित राजनितिक घटनाक्रम ले सहि दिशा लिइ सकेको थिएन। Gen-Z को राजनिति प्रति को इन्टृेस र बुझाइ  बिशेष बढेको थियो। 

“खाजा खाम न त” 

“नखाने तिमी खाउ” 

उनि झयाल पटि फर्केर भनिन। उनको अाखा को भाव ले मलाइ अझ सताउन चाहान्थिन। 

“दाइ २ वटा समोसा ल्याउनुस त” मैले समोसा मगाए।

“भोली मुभि हेर्न जाने कि” 

“नाइ"

मैले पुन चुरोट सल्काए। 

“तिमी लाइ ५/५ मिनेट मा चुरोट खानु पर्छ है,” मिरा को त्यो रिसपुर्ण बोलि थ्यो।

“तिमी नबोल्ने भएसि चुरोट नै त खानु पर्यो”। 

उनि अब सिधा म पट्टी पर्किएर बसिन। उनि केहि प्रश्न गर्ने वाला थिइन।। 

“फेसबुक स्टाटस लेख्नन बन्द गर त”

“किन र”

“देखेनै कमेन्ट मा” 

उनि कमेन्ट मा लेखेको कुरा ले चिन्तित थिइन। 

 “राजनितिक पाटि लाइ होस्टायल गरेर राज्य चल्छ र"

उनि मेरो कुरा मा सहमत हुन् सकिनन्।

“अब युवा ले नेतृत्व लिनु पर्छ। अाइ मि जेन जि”।

 “म पनि त तेहि भनिरहे छु तर पुराना पाटि भन्ने वितिकै बिचकिने यूवा जमात ठुलो छ । के हाम्रो देश राजनितिक विचार शुन्य वहस मा गहिरहेको छ”। 

उनि मेरो कुरा मा चाख दिन थल्छिन।। सायद अगि को रिस आङसिक भएनि मर्रेछ क्यारे। 

उनि हात उगि बढाएर समोसा एक टुक्का पारिन र जतन ले खाइन। लिपिस्टिक पोतिन्छ कि भन्न् डर। नेपकिन ले हात पुछिन । 

तिमी लाइ OCD छ र। भन्नन खोज्या थिए। भनिन किन कि उनि फेरि रिसाउने वाला थिइन। मलाइ फकाउने बिलकुल जागर नि थिएन। 

“भ्रस्ट नेता को पतन आवस्यक थियो। सचिएन्न सकिए। के भन्छै तिमी”। 

उनि आँखा अझ ठुलो पारेर मेरो उतरको प्रतिक्षामा थिइन। 

मलाइ पनि कुनै राजनितिक नेता को शैलि फिटिक्क मन परेको थिएन।

 “We gain, but at what cost?”

मिरा आक्रोशित हुने छुट थियो। किन कि मेरो जवाफ पुरै जेन जि बिद्रोह लाइ अबमुल्यन गर्नि जस्तो थियो। तर अस्ति अस्ति जस्तो रिस उस मा थिएन। 

“कस्को म्यासेस”।

उनि मेरो फोन मा बजेको घन्टि बज्न साथ म भन्दा पहिले रियाक्ट गरिन।। 

“हेर”  

वाटस्एप मा कुसल ले आज को मिटिन्ङको लोकेसन सोध्या रहेछ। 

“फेरी जान् लाग्या।” 

“नाइ जान्न्।”

पञ्चायत को समय मा बिध्याथी ले गरेका भुमिगत राजनिति जतिको गार्यो थ्यो। उनि सँग।

“हिन बाहिर बसम एकै ठाँउ मा बस्नु पनि हुन्न्।” 

“फेरी चिया खाने कि”। भने।

“नो।” 

उनि कालो हयान्ड ब्याग भिरिन र QR स्कयान गर्न लागिन। 

४ बज्नै लागेको थियो। शङकमुल को पार्क को बेन्ज मा बस्दै गफ गर्ने idea उसको थियो। 

“कहि जानु पर्दैन है तिमी” उनले भनिन। 

उन्ले बोलिमा माधुर्यता थियो। उनि मेरो छातिमा लुक्न खोजिन। उनलाइ धेरै बेर थेग्ने सार्मथ थिएन। फलाम को बेन्चले पछाडि ढाड दुखाइ राको थियो। उनले मलाइ पुलुक्क हेरिन। उनको आँखा मा रिस क्रमश पगलिदै थियो। उनि चिन्तित थिइन।

उनको मुहार हेर्ए। ति अधर ति निधार  ति नयन । 

 ति सेकेनसेकेन झिमझिम गरिरहने परेला 

“के भो।” 

“केहि नाइ तिमीलाइ हेरेको।” मैले भने।

उ फेरि गैथलि गुड मा लुक्न खोज्ए जसरि छाति मा  घोतलिइन। 

अनेकाै सम्स्या त थिए तर फेरी देशको चिन्ता।

“फेरी चुनाब भए त यहि पुराना नेता पाटि त आउने हुन नि।” उनले भनिन।

उनले जिज्ञासा ले भरिएको प्रशन गरिन। हल्का सरिन। मलाइ पनि केहि सहज भयो।  

“लोकतन्त्र को बिक्लप अर्को केहि तन्त्र हुन्न्। अनि चुनाब लोकतन्त्र को पुर्व शर्त हो।” 

“Gen-Z को बलिदान हामी ले खोजेको परिवर्तन, सुशान, भस्टचार रहित समाज।” मिरा।

“यो त लोकतन्तर का अव्यय हुन।” भने।

“पुराना नेता पाटि र पद्धति बाट सम्भब छैन। यो कुरा त तिमी मान्छै नि।” मिरा

 मिरा को बोलि मा बिद्धोह को श्ववर अझ सुनिन्थो। 

 

 “तर बिक्कप त हामी अाफै ले रोज्नु पर्छ नि हैनर।” भने।

“कसरी संम्विधान सम्शोधन त हुन सकेेन। निर्वाचन प्रणाली उहि छ। कसरी योग्य ब्यति ले स्थान पाउन सक्छ र ।” मिरा। 

सामाजिक संजाल ले नेपाल को शासकिय प्रणाली बारे गम्भिर भएर बहस गरेन मात्र, नकरातमक प्रचार लाइ चाहि बढि स्पेस दिएछ। म ह्लल्का स्सटेृस भए।

“तिमीले पछिल्लो निर्वाचन बाट केहि आशा लाग्दा अनुहार देखेनैर। स्थानिय तह र रास्टिय निर्वाचन मा।” 

उनि केहि बोलिन्न् तर उनको मनमा मेरो उतर ले सायदै कन्भिन्स गर्यो होला। 

“हिन जाम केहि बेर पाटन डुल्न”

“हस” 

म आज उनको यस म्यान थिए।

अनेक कोण बाट राजनितिक वृत मा छलफल भइरहेछ। शंका उपशंका को आधिबेरी नेपालको आकासमा मडारिरहेको छ। सायदै अहिले Gen-Z पुस्ता ले बुझन सकुन। मैले कुरा निकालिन। उनि सँग केहि माया का कुरा गर्न मन थियो गर्न सकिरहेको थिइन। 

“हेर मिरा परम्परागत शक्ति लाइ पनि हल्का स्पेस दिनु पर्छ। यस्मा चाहि मेरो नि स्फट कर्नर छ।”

“उम या आइ सपोट।” मिरा केहि हल्का भएर भनिन।

हामी पाटन पुग्दा साँझ परिसकेको थियो।